Parzysz na coś martwym wzrokiem, lecz oczy pracują, jakby w mroku szukały skrawka białego punktu.
Zamiast jednak ciemności, projektuje się na nowo wspomnienia, miłe chwile które wydawać by się mogły w jakiś sposób magiczne czy niezwykłe.
Czasami jest to za sprawą miejsca w którym się znajdowaliśmy, często wtedy byliśmy częścią tamtych chwil, zatraceni w ich przeżywaniu, nie mogliśmy być obserwatorami.
Obserwatorem własnego życia jest się dopiero, gdy się wspomina
Przypominam sobie dawne miejsca, ludzi, których wtedy poznałem, z którymi przeżyłem wspólnie kilka fantastycznych lat.
Razem z nimi budowaliśmy więzi, bywaliśmy w miejscach które stały się magiczne we wspomnieniach, właśnie dzięki tym więziom, które sprawiają, że czujesz się komfortowo wśród tych ludzi, nie używając słów.
Teraz wiem, że uczucia, które towarzyszyły nam podczas tamtych chwil, są takie same, jak te, które odczuwamy podczas wspominania tych samych chwil.
Gdyż zatraceni w przeżywaniu jakiejś chwili na żywo, nie można być jednocześnie obserwatorem własnego "JA " i uczestnikiem.
Albo jest się aktorem, albo kamerzystą.
Ponowne przeżywanie dawnych chwil, wzbudza tęsknotę.
Często nie ma już obok nas ludzi z tamtych lat.
Byli tacy, którzy byli nam bliscy.....tacy do których mieliśmy dystans....z innymi byliśmy tylko na " cześć "....a jeszcze innych spotykaliśmy rzadko, lecz bardzo zapadli w naszej pamięci.
Nawet Ci, których nie darzyliśmy zbytnio sympatią, są w naszych wspomnieniach, i mogłoby się wydawać, że ich też moglibyśmy polubić, jeśli tylko dalibyśmy sobie szansę.
Wszelkie poradniki psychologiczne fundujące nam tezy, że można być w pełni świadomym swoich uczuć w danym momencie są tak naprawdę nie do końca sprecyzowane. Jeśli będziesz w pełni świadomym tego co przeżywasz w danej chwili, tak naprawdę odbierzesz sobie całą zabawę przeżywania i smakowania tego, co wzbudza twoje najlepsze emocje do granic aż na sam szczyt ekscytacji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz