Uwieziony

Milion powodow, do radosci, do zachwytu,

central miasta, kazdy w bance swojego bytu.

Kazdy jeden przedstawia swoja historie,

zaklada maske, na twarzy wypisana emocje.


Jeden powod, do wspolczucia, do smutku,

central miasta, a on jeden na swoim wozku.

Sparalizowany od czubka glowy, po nieskonczonosc,

bez zadnej maski, na twarzy wypisana madrosc.


Czlowiek wiele razy mowi do siebie - DOSC!

zmienia nawyki, siebie, widzi nie raz ukojenie w niebie.

Ale nie on, on nie moze zawolac - DOSC!!

Jest uwieziony i skazany na ludzkie spojrzenia,

obojetne, w swojej bance ogromnego cierpienia


Czlowiek narzeka, ze brak mu milosci,

a gdy juz ja ma, narzeka, ze brak mu wolnosci.
Poloz sie na lozku, z mysla, ze juz ngdy nie wstaniesz,
pomysl, ze zycie polega tylko na otwieraniu oczu.
Czym jest milosc?...smiech, czy seks?
Czym jest troska, kazdy kolejny wdech jest bolem,
ze on tego nie zazna, kazdy kolejny dzien
wita z ogromnym trudem.

• Niedawno szedlem ulica w centrum miasta, widzialem ludzi usmiechnietych, ludzi zabieganych, zagadanych, radosnych, wszyscy w swoim swiecie.

Wielu ludzi prowadzi normalne - szare zycie, jak to nazywaja. Pewien czlowiek uzmyslowil mi, ze nasze szare zycie, jest nadzwyczajnym zyciem. Chociaz mamy czasami  wszystkiego dosc, to ten czlowiek, uwieziony we wlasnym ciele, uzmyslowil mi,ze dano nam wielkie mozliowsci. Spotkalem tego czlowieka wsrod tlumu, zrobilo mi sie smutno, prawdopodobnie ktos troszczy sie o niego, dba, ale na pewno nie tak sobie wyobraza troske, i milosc. 
I ten wiersz jest o nim.

" Dlaczego jestem chrześcijaninem? " Analogia

 

Ostatnio wpadła mi do rąk broszurka po tytułem " Dlaczego jestem Chrześcijaninem? " wyznania katolickiego, rekomendowana także przez portal jedynyzbawiciel.pl. Przeczytałem ją z dużą uwagą i doszedłem do wniosku. Tekst, opinie i poglądy zawarte w tej broszurce w zupełności odbierają autonomię myślenia człowieka.

 Treść tej broszurki nie pozostawia miejsca na uczucia i refleksje czytelnika, ale z góry je narzuca, a wręcz manipuluje. Próbuje zasiać zwątpienie, a zaraz potem na nie odpowiedzieć w dość bezprecendsowy sposób, którego nie da się zakwestionować.
Chciałbym zacytować kilka zdań z tej broszurki i przedstawić absurd tychże poglądów, oraz brak logiki i siłę manipulacji skierowaną na słabych, naiwnych i zagubionych ludzi. Nawiasem mówiąc, broszurka niewiele różni się formatem od broszurek świadków Jehowy.

1) " [...]Jednak pewnego dnia zacząłem zastanawiać się, dlaczego jestem chrześcijaninem. Odpowiedź na to pytanie wydawała się prosta i oczywista - jestem chrześcijaninem, bo moi rodzice są chrześcijaninami, dziadkowie też, sąsiedzi i znajomi również. "

Osobiście, mimo przyjętego chrztu, komuni świętej i bierzmowania, w sercu nie uważam się za chrześcijanina. Nadal mocno wierzę w Boga, ale przed laty byłem zbyt młody i głupi, by dokonać wyboru. Chrzest, komunię i bierzmowanie, a wszczególności dwa pierwsze obrządki religijne były decyzją, ale poza moją kontrolą. Nie miałem wtedy szczegółowej wiedzy teologicznej, wiedzy na temat dogmatu religijnego oraz doktryn. Formalnie oczywiście jestem chrześcijaniem, tak jak wielu ludzi. Ale nie zadaję sobie trudu apostazji ( oficjalne - formalne wykluczenie z kościoła i wyznania religijnego ), bo papierek mówiący, że oficjalnie figuruję w statystyce krajowej jako chrześcijanin, nic dla mnie nie znaczy. Poza tym powszechnie wiadomo, że to walka z wiatrakami i kościoły utrudniają to na wszelkie sposoby.
Dziś już wiem, że warto iść za głosem własnego serca, a nie za głosem tłumu. Kościół błędnie zakłada, że apostazja to bunt przeciw Bogu. Ale to własnie kroczenie za głosem serca oznacza iść w świetle Boga. Kościół odciąga ludzi od tych zamiarów, zmyślono postać diabła, szatana który rzekomo kusi, namawia do indywidualnej drogi, która jest tak naprawdę drogą indywiduacji, droga rozwoju duchowego. A diabeł to maskotka kościoła.

2) " Zrozumiałem, że gdy Go poznam, będe mógł służyć Mu z radościa i bez lęku. "

Dziś, na drodze ku rozwojowi duchowemu - co umozliwiło mi porzucenie dogmatu i doktryn chrześcijańskich - wiem, ze to nie człowiek ma służyć Bogu, ale Bóg człowiekowi. Bóg służy pomocą, wsparciem, miłością i otuchą. Tak naprawdę pozbyłem się lęku, porzucając chrześcijaństwo, gdyż właśnie to wyznanie wpaja poczucie winy i lęk przed Bogiem.

3) " W dzisiejszym świecie panują rózne opinie na temat Boga, często bardzo krzywdzące i subiektywne. A ja chciałem dotrzeć do prawdy o Bogu. Gdzie miałem jej szukać, aby Go najlepiej poznać? Do jakiego źródła miałem się udać? Doszedłem do wniosku, że naljepszym źródłem objawienia Boga będzie pismo św. "

Najlepszm źródłem poznania Boga, jest własna Jaźń.

 

To właśnie subiektywne i subtelne przeżywanie własnej Jaźni prowadzi do poznania i oświecenia po przez rozwój psychiczny i duchowy. Pismo św. tego nieumozliwia, jeśli człowiek chce pójść na łatwiznę, bez trudu i bez wysiłku, czy bez ryzka chce poznać obraz Boga, to pozna....ale tylko fałszywy jego obraz. Zawieży słowom innych, zamiast własnemu głosu serca.

Boga można poznać po przez doświadczenie, refleksje, będac jednoczesnie pewnym, że Bóg to czysta miłość, nic więcej...żadnych doktryn, dogmatów i obrządków religijnych. Nie gniew, nie zakazy i nakazy, nie reprymendy czy potępienie - ale czysta miłość.

Rozmowę z Bogiem można prowadzić osobiście, bez pośredników, twierdzenie mówiące, że " ...nie jestem godzien abyś przyszedł do mnie... " to mostrualna manipulacja kościoła, sposób na popyt ludzi. Odpowiedź Boga na nasze pytania, to własny napisany wiersz który zachwyca, to najzwnioślesza myśl nasza, czy uczucie, nie pismo św. Osobiście za duchowy drogowskaz duchowy traktuję trylogię Donalda Walscha " Rozmowy z Bogiem ". W przeciwieństwie do pisma św., " Rozmowy z Bogiem " nie mają wydźwieku autorytarnego.

 

4) " Wyraźnie byo tam napisane, że jest tylko jeden pośrednik, i że jest nim Jezus Chrystus, który w naturze człowieka poznał potęgę pokus i głębię cierpienia. "

 

Każdy jest wyjątkowym bytem i ma w sobie cząstkę boskości. To osobista Jaźń uprawnia nas do kontaktu z głównym źródłem miłości, jakim jest Bóg. Jezus był nauczycielem, który uświadamiał, pokazywał jacy mamy być wobec siebie. Choćby konsekwentne czczenie miłości bliźniego przez większe rozgłośnie rzymskokatolickie w Polsce, całkowicie pomijając fakt, jak wgląda praktyka miłości bliźniego w wydaniu lokalnym społeczności. Ludzie traktują siebie chłodno, nie tolerują siebie nawzajem, manipulują i oskarżają. Jednak chodzą mimo tego do kościoła, odprawiają różaniec i przyjmują komunię, będąc pewnym, że w oczach Boga te pobożne praktyki są objawem dobroci. Wystarczy pomyśleć, na czym polega ten absurd.

 

5) " Na ziemi Chrystus doświadczył o wiele więcej pokus i trudności niż ktokolwiek z ludzi. "

 

 

Po pierwsze. W pokusach nie ma nic złego, o ile nie prowadzą do krzywd drugiego człowieka. Pokusy to nic innego, jak słabości natury psychologicznej. Poza tym, jak wygląda " miara trudności "?

Czy ktoś ją określił? Czy Jezus brał udział we wojnie? cierpiał na depresję? Czy Jezus był molestowany? moze był maltretowany przez rodziców? był samotny? Szukał pracy przez rok czy dwa? Czy miał pięcioro dzieci i walczył o to, by zapewnić im byt? Czy Jezus zmagał się z chorobą nieuleczalną we wczesnym dzieciństwie?

 

6) " Ostrzegał ( Jezus ) też przed nieznajomością pisma św, która naraża na błędne rozumienie Boga i Jego woli wobez nas."

 

Dziś widać ile w świecie jest wyznań religijnych, ile założono kościołów różnych od siebie wyznań. Nikt nie może mi zagwarantować, że kościół prawosławny jest bardziej wiarygodny od katolickiego lub na odwrót. Że kościół katolicki ma więcej prawdy niż kościół protestancki.

A co z Buddystami? Cz np. Hinduizm? W jednej i drugiej wierze nie obowiązuje pismo św., po prostu go tam nie ma! Co z afrykańskimi plemionami? Indianie? Czy ci wszyscy ludzie są skazani na błądzenie? Odpowiedź brzmi : nie, i wcale pismo św. nie jest potrzebne na drodze indwiduacji, mimo że wielu uważa, iż ci ludzie którzy nie są chrześcijanami, będa potępieni na wieki - nawiasem mówiąc, widać jak na dłoni brak tolerancji chrześcijan. Mają czelność sądzić, że inni spoza wiary chrześcijańskiej, czy apostaci, agnostycy czy ateiści, będą potępieni nawet, jeśli ci ludzie lepiej traktowali innych, więcej ludzi kochali od tych, zwanych chrześcijanami. To nie wyścig, nie chodzi mi o to, kto więcej ludzi kochał, i kto znaczył się wiekszym altruizmem, ale mam dowody na to, że ludzie spoza wiary chrześcijańskiej, mają więcej w sobie tolerancji, mają większe serce, i są mądrzejsi, bo myślą samodzielnie a nie wiecznie cytują pismo.św. Co ze współczesnymi nauczycielami, którzy pokazują nam, czym jest miłość, wiara, oddanie, życie. Świetnie pokazuje i tłumaczy to współczesny nauczyciel Hidnuski Booji.

 

7) " Nie ma w nas samych niczego, czym moglibyśmy się skutecznie pochwalić przed Bogiem, i nieczego, co mogłoby nas wywyższyć [...] Nasze dobre uczynki nas nie zbawią, ponieważ zbawienie jest bożym darem przyjmowanym przez wiarę.[...] Tylko On nie popełnił żadnego grzechu. "

 

Twierdzenie, że nie ma w nas samych niczego, czym moglibyśmy się pochwalić przed Bogiem, jest ignorancją samej boskości, którą posiada każdy człowiek. Rozwój psychiczny czy duchowy prowadzi do ewolucji uzdolnień, rozwoju talentów i lepszych cech charakteru. adość z rozwiniętego talenu, może być to gra na fortepianie, daje mozliwość pochwalenia się grą przed Bogiem. On wtedy też się raduje z tej muzyki, cieszy Go że człowiek wykorzystał dany mu talent czy dar. I to wcale nie prowadzi do wywyższania się ale wyjątkowości.

Dobre uczynki mają wielkieznaczenie dla Boga, gdyż zbliżają one do siebie ludzi. Dobre uczynki rodzą przyjaźń, miłość i pokój. Bóg może rozliczać nas jedynie z tego, ilu ludzi kochaliśmy.

Nie ma czegoś takiego jak zbawienie, gdyż każdy po smierci idzie do nieba, od razu. Niebo można by rozumieć jako inny wymiar życia. Zanim jednak to nastąpi, życie na ziemi polega na popełnianiu błędów, po to tu jesteśmy. I nikt nie będzie nas rozliczał z tych błędów ( grzechów ). Tak naprawdę nikt nie popełnił żadnego grzechu, jedynie błąd, który ma swoje konsekwencje tu na ziemi.

 

Bogaty lub Biedny

Pewien zespół brytyjskich naukowców dowiódł w badaniach, że dzieci, które są szczęśliwe w swoim beztroskim okresie dorastania, jako osoby dorosłe mają większe szanse ma osiąganie sukcesów.

Są bardziej kreatywnni i wśród bogatych ludzi to właśnie oni dominują. To tak, jakby nasz los był przesądzony już w momencie dorastania. To czy będziesz bogaty lub biedny w dorosłym życiu ma wpływ od tego, czy byłeś szczęśliwy w swoim dzieciństwie.
Nic bardziej mylnego!

Amerykański psychoterapeuta Alan McGinnis przytacza inne wyniki badań, bardziej wiarygodne.
Badania wykazują, że dzieci trzymane w ryzach przez rodziców najczęściej wyrastają na osoby z poczuciem bezpieczeństwa. Czasami buntują się i narzekają na stosowane zasady, ale rosną szczęśliwsze, bardziej ambitne i lepiej przystosowane do życia. Gdy w stosunku do dzieci jesteś zbyt pobłażliwy ...

...i zbyt hojnie obdarowujesz je przywilejami i pieniędzmi, pewnego dnia przytulą się i powiedzą : " jesteś super ".

Tylko że ten uścisk został kupiony, a ty wcale nie jesteś super, mimo tego że dziecko czuje się w pełni ( pozornie ) szczęśliwe, gdyż nie stawiasz przed nim żadnych trudności, wyzwań i w efekcie na każdym polu mu łatwo.

To samo ma się do dorosłego życia. Gdy naszym pracodawcą jest osoba stanowcza, czujemy się zobowiązani do stawiania czoła wyzwaniom, gdyż stanowczość szefa jest objawem jego wsparcia, motywacji dla nas.

I chociaż czasami cierpimy z powodu wymagających nauczycieli, najczęściej z wdzięcznością wspominamy ich za to, że zmuszali nas do wykorzystania drzemiącego w nas potencjału.

Chciałem podzielić się z wami pewnym doświadczeniem....

Chciałem podzielić się pewnym doświadczeniem, krótko opowiadając pewną historię.

Mieszkanie dwupokojowe mojego kolegi, Pawła. W mniejszym pokoju mieszka on, w drugim wiekszym pokoju jego starszy brat z dziewczyną i dwójką dzieci, 3 - letnią Julią i 4 - letnim Krzysiem.
Gdy ich odwiedzam, spędzam czas tylko z Pawłem siedząc u niego, pijąc kawę, rozmawiając, oglądając tv lub grając w PS2.
Ze starszym bratem Pawła i jego dziewczyną nie utrzymuję żadnych przyjacielskich relacji, szczerze mówiąc nie lubię ich.
Często obydwoje krzyczą na swoje dzieci, szczególnie matka krzyczy na 4 - letniego Krzysia albo go bije ( są to zwykłe klapsy, lecz dość częste ). 3 - letniej Julce brakuje miłości, chociaż jest traktowana z większą ulgą.
Gdy siędzę u kumpla w pokoju, i gramy w PS2, dzieci do nas przychodzą, co rodzicom pasuje i jest na ręke.
Pewnego dnia Krzysiu był wyjątkowo kapryśny, rozrabiał i dość natarczywie przeszkadzał nam.

Więc wziąłem go na kolana, dałem mu pada od PS2 i uczyłem go grać. Objąłem go ramionami tak, jak robi to ktoś kochający, a chłopiec stał się nieobecny. Naciskał leniwie guziki na padzie, w ogóle nie obchodziła go gra na ekranie.
Położył mi głowę na torsie, i czułem, ze brakowało mu przytulania. Ogromnie się wzruszyłem.

3 letnia Julka widząc to, celowo i sprytnie uderzyła się w głowę ( nie pamiętam dokładnie jak to zrobiła, dzieci są naprawdę sprytne ).

Podeszła do mnie z wielkim płaczem, łzy leciały z jej oczu, a ja pogłaskałem ją kilkakrotnie po głowie. Usiadła koło mnie, chociaż jej policzki były mokre, łzy już nie leciały.
Patrzała na mnie swoimi już uśmiechniętymi, dziewczęcymi i niesamowicie pieknymi oczami. Zadziwiające, jak 3 letnia dziewczynka może mieć tak śliczne oczy. Znów ją pogłaskałem po głowie, a ona z uśmiechem na ustach, zaczęła mi opowiadać, gubiąc sylaby, historię której w ogóle nie rozumiałem, ale domyslałem się, że chodzi o klocki, gdyż trzymała je w dłoniach. Tak mi się wydaje.....że chodziło o klocki.
Rozumiałem jednak, że dzieciom brakuje czułości, miłości i akceptacji ze strony dorosłych. Wiem, że chociaż jestem tam rzadko, to dzieciaki będą pamiętać, że te wartości otrzymały ode mnie . A świat nie jest chłodny i zimny, mimo że mają go na codzień.
Krótko mówiąc, bądźmy aniołami dla innych. Gdyż zdarza się tak, że najbliżsi są nam obcy, często zawodzą i nie obchodzą ich nasze uczucia. A tak zwani " obcy ludzie " sa nam bardziej bliscy aniżeli rodzina.
Słowo " rodzina ' jest świętym słowem. I określa nie koniecznie tych, zwanych ciociami, braćmi, kuzynami, szwagrami itp. Ludzie którzy nami się interesują, troszczą sie o nas, kochają, pomagają...są naszą prawdziwą rodziną

Stan zakochania - zwiastunem prawdziwej miłości

Stan zakochania, to wielokolorowe życie u boku partnera. Wielu sądzi że tak powinna wyglądać miłość. I mają rację.
 

Stan zakochania to zwiastun miłości. Ale wielu ludzi też uważa z czasem trwania związku, że czas zakochania był jak raj, ale ...potem jest udręka, i zapominają czym powinna być miłość. Zauważają swoje wady, zaczynają pracować nad związkiem myśląc, jak można by go ulepszyć. Dążąc do ideału, a raczej za nim goniąc, zabierają sobie radość z " bycia ".
Stan zakochania to czysta akceptacja ( i nie ważne tu jest, że nie znamy wad partnera, bo krótko go znamy ). Stan zakochania mówi nam, jak powinna wyglądać miłość bezwarunkowa, akceptacja wad i mankamentów charakteru. Jednak z czasem ludzie stają się zawiedzeni, bo ich parter to...,albo tamto....a przecież może on jest taki od zawsze, i był taki w okresie stanu zakochania lecz nie było tego widać. Sztuka miłości polega na tym, by widzieć w partnerze to co było widoczne, i tolerować to, czego nie było widać przed tem.

To jest miłość bezwarunkowa.

Szczęśliwe małżeństwa, to takie, w których oboje pielęgnują ekstazę, romantyzm, namiętność.
W takim partnerstwiem mężczyzna i kobieta nigdy nie przestają  się nawzajem poznawać. Nie zakładają, że skoro przeżyli ze sobą 20 lat, wiedzą dokładnie, co partner myśli.
Przeciwnie, zauważają zmiany upodobań muzycznych, marzeń o wakacjach i celów w ogóle. Widzą również delikatne zmiany potrzeb seksualnych, wiedzą, jak odwołać się do tego, czego pragnie ukochana osoba.
Podstawowym błędem jest to, że partnerzy z czasem biorą siebie za rzecz oczywistą. Znika zainteresowanie, romantyzm. Pojawia się nuda, rutyna, a partnerzy błędnie sądzą, żę miłość ich się wypaliła. Natomiast miłość ta mogłaby ich łączyć dośmiertnie, gdyby tylko zaakceptowali fakt swoich zmian, oraz wyrazili zainteresowanie nimi. W takim przypadku miłosć paliłaby się nieskończenie, jak płomień w kominku.

Puenta : Miłość nieustannie zmienia człowieka. I ten fakt, dwoje ludzi zakochanych w sobie, powinno zaakceptować.

" Komisarz Alex " - niedoskonała kopia K-9

Będąc dzieckiem, bardzo lubiłem oglądać film amerykańskiej produkcji K-9, w którym to policjant w średnim wieku, sprawiający wrażenie dojrzałego śledczego, przemierzał w swoim kabriolecie niebezpieczne dzielnice amerykańskiego miasta, i łapał bandytów z pomocą mądrego psa owczarka niemieckiego. Dziś to już klasyk, lecz film ten bardzo humorystyczny, wiele kryminalnych wątków, ciekawych anegdot jak i bardzo humorystycznych scen, co niewątpliwie także i dziś, gdy ogląda się ten film, ma się wrażenie, że jest to komedia sensacyjna najwyższej klasy.

Niedawno na ekranach TVP1 odpalono całkiem świeży serial pod tytułem " KOMISARZ ALEX ". 
Pierwsze co mnie uderzyło, to format tej produkcji, czyli nic innego jak kopia zerżnięta z zagranicy. I nie ważne, czy to kopia " Komisarza Rexa " czy " K-9 ". Mi to przypomina  bardziej " K-9 " a innym serial " Komisarza Rexa ". 
Przeczytałem również skromny artykuł na temat serialu, reżysera Roberta Wichrowskiego, który jak sądzi, pomysł ten jest strzałem w 10.


W polskiej fabryce snów uważa się, że najbezpieczniejszym i najkorzystniejszym sposobem produkowania nowych polskich filmów czy seriali, jest ściąganie formatów, czyli kopiowanie scenariuszy np. od zdolniejszych amerykanów czy niemieckich producentów. 
Fakt, fabryka snów USA jest tu liderem w świecie filmów, i jestem jak najbardziej  " za ", by brać od nich przykład, i uczyć się na ich filmach. Niestety, u nas " branie przykładu " czy " naukę " przekłada się w interpretacji tychże prostych pojęć, jako kopiowanie .


Prostym przykładem tej skrzywionej interpretacji, jest polska produkcja pod tytułem " KAC WAWA ", która okazała się totalną klapą.
To jest dobitnym świadectwem braku wiary w siebie polskich scenarzystów i reżyserów, oraz braku zdolności podejmowania śmiałych i ryzykownych decyzji polskich producentów. Przez co polskie kino nie może zaistnieć. 
Jestem pewien, że gdyby w Polsce powstał projekt przekroju " KAC VEGAS " zanim w ogóle ktoś by wpadł na podobny pomysł w Ameryce czy na świecie, to nie spotkałby się u nas z aprobatą, bo uznano by że to zbyt ryzykowne i kosztowne.

Więc gdy pierwszy raz zobaczyłem zapowiedź - zwiastun serialu " KOMISARZ ALEX ", zauważyłem swoje negatywne odczucia, co przyczyną była myśl...." znów skopiowali coś amerykańskiego, czy rzekomo niemieckiego ".
Postanowiłem jednak obejrzeć kilka odcinków, bo uznałem że może będzie ciekawy, wciągający i zabawny, tak jak film K-9. W końcu jeśli to kopia, cóż innego można się spodziewać...w pozytywnym tego słowa znaczeniu. 
Co jednak zostało skopiowane?? niewiele...kabriolet i pies. I tu zaczyna się cała parodia amerykańskiej komedii sensacyjnej.
Reżyser Robert Wichrowski powiedział, że trzeba przepisać scenariusz, dodać polską rzeczywistość i powstaje serial, który ma duże szanse na sukces - podobno pokazują to szczegółowe analizy. Producenci podobno cieszą się, że pobili rekord oglądalności z X-Factor. W dalszej części artykułu wyjaśnię, dlaczego tak się stało, i czy jest to powód do dumy. 

Zacznijmy od KABRIOLETU : 


Niewiele u nas się widzi aut tego typu. Polska szara, częściej zimna i deszczowa. Producenci więc sprowadzili namiastkę słonecznej Californii do polskiej i nieciekawej architektury. Można by uznać, że akcja serialu odbywa się w lipcu i sierpniu, które trwają wiecznie. 


KOMISARZ : 


Policjanta gra młody aktor Kuba Wesołowski. 
W amerykańskiej produkcji K-9 policjantem jest mężczyzna w poważnym wieku, dojrzały ze stażem i doświadczeniem.
Pamiętam, że w jakimś innym polskim serialu, za role policjanta obsadzono jednego z braci mroczków.


Jeśli producentom serialu " Komisarz Alex " zależało na tym, by tchnąc trochę humoru i komedii, to udało im się to, obsadzając głównego śledczego - aktora, który wizualnie jest młodszy od swoich wspólników.
To tak, jakby przedszkolak miał decydować co zje, gdzie pójdzie i z kim, narzucając swój reżim Pani przedszkolance. 


PIES : 


Kochany wilczur, jest sympatyczny i uroczy. W K-9 ma się wrażenie, że pies śledczego to wcielenie człowieka, gdyż zachowuje się dość zabawnie i inteligentnie.
W " Komisarzu Alex " odbiera się wrażenie, że piesek kompletnie nie jest przygotowany w tresurze, lub przeciwnie, sprawia wrażenie wytresowanego i to widać aż za bardzo. Pies robi to, co mu każe treser z za kamery schowany. W K-9 było to idealnie zatarte.
Zwierzaka również można rozbawić, naładować zabawą jak dziecko, które potem emanuje radością i zachowuje się zabawnie.


Z artykuły Pana reżysera wynika, że serial pobija oglądalnością programy takie jak " X-Factor " czy " Bitwa na głosy ".
Moje subiektywne zdanie na temat programów śpiewających - one prawdopodobnie się przejadły ludziom, lub ten proces jest w trakcie dojrzewania. 

Więc jaką konkurencję tak naprawdę zapewnił sobie serial " Komisarz Alex " w sobotnim bloku wieczornym?  




Sam często się łapię na tym, gdy podczas oglądania Polsatu, czy TVN w momencie gdy puszczane są reklamy, które widzę po raz setny, przełączam tam, gdzie ich nie ma. I na kogo pada?? Na Pana komisarza.
Proponuję zmierzyć się komisarzowi Alexowi w poniedziałkowym lub wtorkowym  bloku wieczornym, gdzie m.in. na Polsacie, TVN7, TV PULS czy TELE5 emitowane są mega hity a w TVP2 " Barwy szczęścia " i " M jak miłość " 


Pierwszy odcinek " Komisarza Alexa " miał najlepszą oglądalność, w trzecim i czwartym wyniki spadły, uznano że to pewnie ze względu na piękną pogodę. I ludzie zamiast przed telewizorem siedzieli w ogródkach...
Więc moje pytanie, dlaczego zdecydowano się na emisję komisarza Alexa na wiosnę i nadchodzące lato? Przecież można by odpalić go w okresie nadchodzącej zimy i w bloku wieczornym gdzie tylko TVP1 ma do zaoferowania coś naprawdę ciekawego? 
Gdy jakaś stacja telewizyjna ma naprawdę coś ciekawego do zaoferowania w postaci ciekawego hitu, potrafię zrezygnować raz w tygodniu z picia piwa na ogródkach. 


Tak można łatwo tłumaczyć niską oglądalność, gdy serial emitowany jest w weekend. Ludzie mający rodzinę, pewnie spacerują po parku lub odwiedzają bliskich i nie chcą oglądać, pogoda ładna itp, itd. Coś ciekawego, wiązać dobrą czy niską oglądalność z czynnikami zewnętrznymi.  

 " Komisarz Alex " mógłby wydać się ciekawszy, gdyby było więcej humoru. Gdyż tego serial w ogóle nie posiada mimo opinii samych producentów.
Połączenie pracy gliniarza i prokuratora, lub włączenie jakiegoś geniusza matematycznego do współpracy, lub komicznego jasnowidza który ma ataki padaczki. Gliniarz korzystający z usług psychiatry który sam jest w depresji sporządzający portret przestępcy jak to bywa w FBI. Więcej magii, wiedzy specjalistycznej tworzy naprawdę ciekawą formę produkcji, przykładem tu jest np. wspomniany K-9 czy serial " wzór " 

Wspomnienia....

Każdy ma taką chwile, gdzie zatraca się poczucie czasu, rzeczywistości.
Parzysz na coś martwym wzrokiem, lecz oczy pracują, jakby w mroku szukały skrawka białego punktu.
Zamiast jednak ciemności, projektuje się na nowo wspomnienia, miłe  chwile które wydawać by się mogły w jakiś sposób magiczne czy niezwykłe.

Czasami jest to za sprawą miejsca w którym się znajdowaliśmy, często wtedy byliśmy częścią tamtych chwil, zatraceni w ich przeżywaniu, nie mogliśmy być obserwatorami.
Obserwatorem własnego życia jest się dopiero, gdy się wspomina 

Przypominam sobie dawne miejsca, ludzi, których wtedy poznałem, z którymi przeżyłem wspólnie kilka fantastycznych lat.
Razem z nimi budowaliśmy więzi, bywaliśmy w miejscach które stały się magiczne we wspomnieniach, właśnie dzięki tym więziom, które sprawiają, że czujesz się komfortowo wśród tych ludzi, nie używając słów.
Teraz wiem, że uczucia, które towarzyszyły nam podczas tamtych chwil, są takie same, jak te, które odczuwamy podczas wspominania tych samych chwil.

Ale dopiero teraz jesteśmy ich świadomi w 100%  
Gdyż zatraceni w przeżywaniu jakiejś chwili na żywo, nie można być jednocześnie obserwatorem własnego "JA " i uczestnikiem. 
Albo jest się aktorem, albo kamerzystą. 


Ponowne przeżywanie dawnych chwil, wzbudza tęsknotę.
Często nie ma już obok nas ludzi z tamtych lat.
Byli tacy, którzy byli nam bliscy.....tacy do których mieliśmy dystans....z innymi byliśmy tylko na " cześć "....a jeszcze innych spotykaliśmy rzadko, lecz bardzo zapadli w naszej pamięci.

Wszystkich tych ludzi nie ma . . .


Nawet Ci, których nie darzyliśmy zbytnio sympatią, są w naszych wspomnieniach, i mogłoby się wydawać, że ich też moglibyśmy polubić, jeśli tylko dalibyśmy sobie szansę. 


Wszelkie poradniki psychologiczne fundujące nam tezy, że można być w pełni świadomym swoich uczuć w danym momencie są tak naprawdę nie do końca sprecyzowane. Jeśli będziesz w pełni świadomym tego co przeżywasz w danej chwili, tak naprawdę odbierzesz sobie całą zabawę przeżywania i smakowania tego, co wzbudza twoje najlepsze emocje do granic aż na sam szczyt ekscytacji. 

" Życie jak Lody "

• Wybór, gdy ma się wszystko, jest nieistotny,

Pozbawiony sensu, konternacji, nazbyt ulotny.
Przede mną białe płótno, paleta wszelakich kolorów,
Wypaczona imaginacja, poczucie posiadania,
to czczecie małych potworów.

• Co z tego że mam, jak nie wiem czy wykorzystam,

Ważniejsze jest to czy ja to lubię,
a nie co na tym skorzystam.
Podstępnym hakiem, wpadam do studni
zwanej powszechnym brakiem.
Gdy nie ma wyjścia i się poddaję,
widzę czego tak naprawdę pragnę.

• Widzę tunel ciemny, trochę w nim chłodno,

pstryk !!! zapalają się światła, przedział supermarketu.
Lody na półkach, lody w lodówkach, przebrane panie
w maskotki, czyli lody na kółkach.
Huśtawka nastrojów, od smaku do koloru,
jak Alicja w krainie wyborów.

• I gdy już myślę, że mi się wydaje.....

pstryk !!!, to wszystko znika, i w tęsknocie powstaję.
Dosłownie, w tęsknocie powstaje kreatywny zbiór pragnień.

• Lody to coś więcej niż on sam i patyk,

dziś już wiem, że to syrop też i polewa
swym uśmiechem się rozlewa,
bita śmietana, i na niebie wrzeszcząca mewa,
orzechy, pistacje, migdały, draże....mmm...
po prostu bajecznie letnie i udane wakacje.

Link przekieruwujący na mój kreatywny blog

http://sitdown-andlisten.blogspot.com/

" Niekończąca się powieść "

• W mroku moja dusza się bruzga,

srebrna łza na diamentowym niebie,
gdy samotność do mych drzwi nieustannie puka.
Otwieram niechętnie, a jej tam nie ma.
Wracam do pokoju, i już tam siedzi.
Uświadamiam to sobie, gdy za oknem słyszę radosny śmiech dzieci.

• Czym jest ten mrok?

Delikatna cisza się stłukła.
Gdy o północy zabrzmiało wycie wilka,
charakteryzuje antagonistyczny sposób bycia.
Jak spadający owoc, teraz który leży i gnije,
tak pytam siebie, kiedy moje pragnienie serce Boga owinie.

• Melancholia wroga i sroga, gdy stoję, a przede mną jest droga.

Smak cytryny na moich ustach wyczuwam,
gdy jakiś szept w lesie rozbrzmiewa - " przeżyłeś, dlatego że zbłądziłeś. "
Na tym polega ta komedia. Lecz w pryzmacie przygnębienia
jest to walka o honor i powstaje z tego powszedni horror,
gdy widzę swoje odbicie w rwącym strumieniu.
Życie jest dla wielu niemiłe, ale nie w moim imieniu.

• Moje życie to książka, prolog, rozdziały, lecz to białe, czyste kartki.

Autor nie spisanej powieści, który ciągle zagląda do spisu treści.
Jaka może być historia, gdy w tłumie się rozglądam i nie widzę nikogo.
W oddechu pustyni, zwykła fatamorgana,
gdy z pragnienia widzę tylko złudzenia. 

• Jeśli pojmujesz, proszę, w ciszy jedna minuta,

a mnie tym uradujesz.
To koniec, wiatr wertuje stronicami mojej książki.
Aż w końcu ją zamyka, rozumiesz?

Link przekierowujący na mój kreatywny Blog 

http://sitdown-andlisten.blogspot.com/

" Dwa światy "

• Dwa światy, dzielisz mrugnięciem oka.

Stop klatka w chwili zmęczenia,

i już w drugim świecie szalejesz tak bez wytchnienia.

W snach nie raz widzę to samo,

ludzi wpisanych prozaiczny obłok.

Apatyczny los każdej marionetki,

lecz co mnie zadziwia, to moje uczucia bez etykietki.

• Wszystko to samo, a jednak inne, wiem tylko tyle

co to znaczy harmonijne, wplecione w tak zwane życie szczęśliwe.

Tak mi się wydaje, lecz to nazbyt nieuczciwe,

bym mógł to przedstawić w rzucie adekwatnym,

gdy wychodzi prymitywne.

• To tak, jak wkraczasz do bańki swoich pragnień,

inna planeta, czy nie ten wymiar, może to minuta oświecenia,

a może szare komórki gniecie mi dinozaur.

Z boku na bok, zmiana pozycji, sekunda świadomego przebudzenia,

oczy rejestrują niechętnie obraz,

jak pędzlem maźnięte, niezbyt kolorowy bohomaz.

• Uczucie to jest wyższe niż miłość i Himalaje,

przez pare chwil może czuje to ten, kto na głodzie,

teraz sobie w żyłe daje.

To nie orgazm ani ekstaza, lecz zaspokojenie

czegoś w chwili konania.

Koka Kabana i wielkie kokosy, błękitna laguna,

palmy i małpa, która natrętnie ciągnie mnie za włosy.

Hakuna banana, czyjaś mama i nie mój tata,

mówią mi zastrzel nie swojego brata.

• Morał jest taki, chwila przebudzenia,

oczy powoli zamykam, rzęsy się splatają,

rosa westchnienia, puenta tworzy już inne bajki.

Link przekierowujący na mój kreatywny Blog

http://sitdown-andlisten.blogspot.com/

" Niekończąca się powieść..."

Z miłą chęcią przedstawiam wiersz mojego autorstwa, który i tak ludzie nie będą czytać :)

• W mroku moja dusza się bruzga,

srebrna łza na diamentowym niebie,
gdy samotność do mych drzwi nieustannie puka.
Otwieram niechętnie, a jej tam nie ma.
Wracam do pokoju, i już tam siedzi.
Uświadamiam to sobie, gdy za oknem słyszę radosny śmiech dzieci.

• Czym jest ten mrok?

Delikatna cisza się stłukła.
Gdy o północy zabrzmiało wycie wilka,
charakteryzuje antagonistyczny sposób bycia.
Jak spadający owoc, teraz który leży i gnije,
tak pytam siebie, kiedy moje pragnienie serce Boga owinie.

• Melancholia wroga i sroga, gdy stoję, a przede mną jest droga.

Smak cytryny na moich ustach wyczuwam,
gdy jakiś szept w lesie rozbrzmiewa - " przeżyłeś, dlatego że zbłądziłeś. "
Na tym polega ta komedia. Lecz w pryzmacie przygnębienia
jest to walka o honor i powstaje z tego powszedni horror,
gdy widzę swoje odbicie w rwącym strumieniu.
Życie jest dla wielu niemiłe, ale nie w moim imieniu.

• Moje życie to książka, prolog, rozdziały, lecz to białe, czyste kartki.

Autor nie spisanej powieści, który ciągle zagląda do spisu treści.
Jaka może być historia, gdy w tłumie się rozglądam i nie widzę nikogo.
W oddechu pustyni, zwykła fatamorgana,
gdy z pragnienia widzę tylko złudzenia.

• Jeśli pojmujesz, proszę, w ciszy jedna minuta,

a mnie tym uradujesz.
To koniec, wiatr wertuje stronnicami mojej książki.
Aż w końcu ją zamyka, rozumiesz?

Proszki do prania - Reklamy

Wyrobiona marka, nie oznacza poczęcia się na laurach. Tak rzekomo postępują królowie, a królem tak naprawdę jest ten, kto stara się być ciągle na górze. 
Wprowadza innowacje, intryguje...nie będę posługiwał się markami, i insynuował, która marka proszku do prania, zasługuje na koronę. Ale widać, że producenci nie dbają o swoje reklamy, są pewni, że klient już od dawien dawna wie, że jego proszkiem number 1 jest...właśnie jego proszek.
Można zarobić więcej? przyciągnąć uwagę klientów? Czy na tej innowacji, można zaoszczędzić pieniądze? Czy to tylko wygórowane ambicje?
Krótko i zwięźle na temat scenariusza spotów, do reklam proszków do prania.

Pokazywanie ludziom w reklamach czy na opakowaniach informacji w stylu " 3D " czy magiczna moc granulek, to czysty fałsz, i człowiek o średniej inteligencji spostrzeże, że to informacja tak naprawdę mydląca oczy klientów. 

Może umieszczanie zróżnicowanej palety kolorów na opakowaniach, było hakiem zawziętym z psychologii kolorów, tyle tylko, że to już przeżytek. Takie opakowania widnieją już od czasów wyginięcia dinozaurów.

Czas na rewolucję, by wyróżnić dany produkt. 

Kto spoczywa na laurach, zdaje się na łaskę wymarkowanego produktu, i klientów.

Czas zdjąć paletę kolorów z opakowań, a informacje " 3D " czy " magic granules " umieścić z tyłu opakowania, by nadać im prawdziwości.

Więc jak ma wyglądać opakowanie, jak ma być zaprojektowane? 

Klasycznie - brzmi odpowiedź. 

Nie mogę przedstawić projektu wizualnego, bo nie mam umiejętności w programach graficznych.  Mogę przedstawić to w słowach. 

Opakowanie przykładowo " Persil " od góry do połowy wydaje się brudne ( ciemna biel z rożnymi smugami różnej odcieni bieli ), od połowy w dół opakowanie wydaje się być bielsze jak po praniu. Z napisem umieszczonej marki, i jej kolorem można manipulować w podobny sposób, lub wyróżnić ciepłym kolorem, który rzuci się w oczy każdemu.

Zdarza się, że czasami tkanina odzieży pruje się, pęka, co może być wynikiem zwykłego zużycia się odzieży.

Czasami jednak ludzie wsypują do pralki więcej proszku niż powinni, i odzież zużywa się szybciej, tym bardziej jeśli jest niewłaściwie płukana. Można zasugerować na opakowaniu, że z danym proszkiem to nie grozi, a tkanina po wypraniu w danym proszku nadal jest mocna i trwała. Jest to małe oszustwo, ale lepsze to, niż stosowanie " magic granules " .

przekierowanie 

http://sitdown-andlisten.blogspot.com/2012/01/wyrobiona-marka-nie-oznacza-poczecia.html

Reklamy telefonii komórkowych - INNOWACJA, W TYM RACJA.

Telefonie komórkowe z pewnym sensie wymagają na kreatywnych, by zaczepić uwagę odbiorcy. Lecz to telefonie komórkowe za bardzo rozbierają się przed potencjalnym klientem. To telefonie komórkowe główkują...jak tu przyciągnąć klienta...

Klient, wchodząc do salonu sieci komórkowej, owiany tajemnicą, po przez spot TV, prawdopodobnie będzie podekscytowany. Prościej mówiąc, nie do końca poinformowany, rzadko kiedy taki klient mógłby być sfrustrowany, czy obojętny. Ale o tym w dalszej części projektu. 

 Obserwując, wałkowanie emisji danej reklamy, tego samego spotu, kilkadziesiąt razy dziennie, można by śmiało dojść do pewnej konkluzji...
Taka czynność denerwuje, to strata pieniędzy. 
Częsta emisja, biorąc pod lupę rozum producenta, daje gwarancję dotarcia do szerszej rzeszy grupy docelowej, a raczej poszerza grupę docelową do granic możliwości. 
Z punktu widzenia producenta, wydawać by się mogło, że to najlepsze wyjście.

Reklam jest od zasrania w TV, bo ludzie nie płacą abonamentu. Telewizja żyje z reklam, ale i na tym polu jest możliwa skuteczna strategia. 

Na marginesie, też nie płacę abonamentu...bo niby za co? za to, że przez cały czas na Tv1 czy Tv 2, od rana do wieczora leci jedno wielkie G....??Dziwię się, że tasiemce nie zeżarły siebie nawzajem. 


Wracając do tematu, gdybym to ja był usługodawcą, i właścicielem potężnego imperium, widząc wszędzie i zawsze, ciągle i bez przerwy w TV, W TV, W TV...reklamy moich usług, mojego imperium, to byłbym przekonany, żę to najwłaściwsze podejście.
Ale to błąd, wyrzut pieniędzy w błoto, rozumowanie w próżności !!

Można wydać o wiele mniej pieniędzy, spożytkować je inaczej, zaoszczędzić, a zarazem przyciągnąć klientelę. 

W świecie medialnym, producenci ścigają się, kto wyda lepszą reklamę ( w której widać korzystniejsze warunki usług czy produktu ), który z nich zaliczy 100, 200, 500....emisji spotu dziennie, który z nich zauroczy klienta produktem/usługą po przez humor, sensację. I ok, humor, sensacja...to budzi emocje, a dobre emocje są miłe, gdy kojarzone z produktem, daje szansę na zarobek. 
TAJEMNICA....RZADKOŚĆ...reklama owiana tajemnicą, coś odkryte do połowy, lub całość klatkami porozrzucanymi jak puzzle. Klient wiąże to w całość, próbuje, lecz gdy mu się udaje, nie jest pewien, czy jest tak, jak myśli.
Niech nie wie, co się kryje za tajemnicą, ale musi wiedzieć, że skorzysta na tym, a przynajmniej nie straci czasu, gdy prawda ukaże mu się w salonie przy pomocy konsultanta. 
Samo " odkrywanie "tajemnicy powinno polegać na pokierowaniu klienta do prawdy. Konsultant powinien wyczuć klienta, tzn. co lubi, czego chce, na co zwraca uwagę, co mu odpowiada, czego mu brakuje. To ma być " prawda ", która ukaże się konsultantowi. 

On się nie zna...won na siłownie. 

Spot reklamowy w typie porozrzucanych elementów " puzzli " jednej układanki, lub porozrzucanych puzzli kilku układanek, to tak naprawdę połączony obraz kilku usług, lub produktów. 
Przykład reklamy marki " OPEL ". Kamera robi szybkie zdjęcia, pewnych i nielicznych części auta tej marki, lecz różnych modeli, w szybkości stetoskopu. Daje rade? różne światła, różne kolory, szybkość migania różna, połysk przeciągający się po masce różnych modeli, cień rys modeli nadaje wyobraźni " coś ", dreszcz widzowi. 
 Mózg nie nadąża tak...lecz po reklamie człowiek ciągle kojarzy, łączy, rodzi domysły. Jest zafascynowany tajemnicą.
Reklamoodbiorca, czeka, aż w którejś części dnia znów ujrzy tę reklamę, i może wtedy nadąży, może wtedy zrozumie. 
I tu dochodzę do kolejnej konkluzji : mniejsza ilość emisji danego spotu. Zwiększyć produkcję kreatywnych scenariuszy, większa rotacja między jednym, a drugim. Jest większa szansa, że potencjalnemu klientowi, ta reklama zapadnie głęboko w pamięci, zaintryguje podświadomość. 
Nie budzi złych emocji w przypadku dużej częstotliwości w emisji. Rzadkość rodzi ciekawość. 

Chciałbym powtórzyć, iż po obejrzeniu tajemnej reklamy w TV, klient byłby pewien, że to on, idąc do salonu, rozmawiając z przedstawicielem, odkrywa prawdę. Ale tak naprawdę, " prawdę " odkrywa konsultant, pytając klienta, i zarazem nielogiczny spot reklamowy, ukazuje w logicznym ułożeniu w postaci broszurek, zdjęć, informacji, kosztów...tak, jak życzy sobie tego klient. 

Co z pieniędzmi zaoszczędzonymi? 
- dodatkowa promocja
- prowadzenie badań i statystyk tej metody
- impra z szefem

Można zwiększyć częstotliwość danego spotu, i okazać widzom, że danego dnia " prawda " zostanie objawiona w salonach, gdy w rzeczywistości jest ona objawiana każdego dnia tak? :)

Tę metodę można ciągnąć bez końca, powołując się na ewolucję, mutację, oczywiście w kręgu kreatywnych. 

TAJEMNICA > ZNAK " ? " i zrobić z tego maskotkę, która swoją sympatią namawiałaby do sprawdzania, taki byłby tego rezultat. 

TAJEMNICA > KLIENCIE, jak myślisz? *

* pytając, klient czuje się ważny, na to pytanie faktycznie zaczyna myśleć, nie czuje już, że jest namawiany do czegoś. Większość spotów reklamowych przypomina mi akwizytorów, którzy podchodzą i paplają. Mają gdzieś, co myślę, co uważam....są pewni, że potrzebuję to, co próbują mi wcisnąć. Czasami mają produkty atrakcyjne, ale bezprecedensjonalne podejście, niweczy " potrzebę " nawet, jeśli naprawdę potrzebuję.

TAJEMNICA > " ZAPOMNIAŁEŚ, że możesz mieć coś dobrego " uzmysłowić amnezję, jako społeczną plagę .
 Ludzie zawsze reagują na taką wiadomość szokiem :) Ważne, by nie mówić, iż człowiek może posiadać coś lepszego, gdyż ku zdziwieniu może okazać się, że klient tego nie potrzebuje. Nie wie, czy tego chce, nie ważne czy to potrzebuje, uzmysłowić, że fajnie jest to mieć. I tu należy uderzyć w gust klienta, a nie paplać to, czego się można nauczyć wcześniej w domu.