the reflective island: ” Nierzetelne testy IQ „

Wśród osób mających takie samo wykształcenie jedne są w stanie przyswoić sobie wiedzę, bądź wykonane zadanie umysłowe, które dla innych są zbyt trudne.

Często spotykanym przykładem jest fakt, gdy niewykształcony człowiek wygrywa w szachy z partnerem pod studiach i z dużym doświadczeniem w tej grze.

Po to, by opisać różnice indywidualne w szybkości i jakości, z jaką ludzie rozwiązują problemy, często posługujemy się inteligencją i jej pojęciem. W związku z czym za bardziej inteligentnych uważamy tych, którzy zadania i problemy rozwiązują efektywniej w porównaniu z innymi. Nic bardziej błędnego.

W.Sten, twórca ” ilorazu inteligencji „rozumiał inteligencję jako ogólną zdolność adaptacji do nowych warunków i do wykonywania nowych zadań.

Psychologowie są zgodni co do jednego stwierdzenia, inteligencje posiadają także zwierzęta

, formułując samą inteligencję jako zdolność adaptacji zwierząt do nowych warunków życia, tak by zapewnić przetrwanie gatunku.

Inteligencja – jest właściwością psychiczną, która przejawia się we względnej stałej, charakterystycznej dla danej jednostki, efektywności wykonywania zadań.

Pogląd ten był akceptowany przez radzieckich psychologów, na czele których stoi B. M. Tiepłow. Radzieccy psychologowie praktycznie nie używali pojęcia inteligencji ze względu na jego obciążenie wynikające z tradycji badań psychometrycznych, i zastępują je pojęciem zdolności umysłowych. Russia mówi do rzeczy :)

Traktowanie inteligencji w kategoriach efektywności działań, choć atrakcyjne ze względu na to, że stosunkowo łatwo jest mierzyć skuteczność zachowania, ma jednak jedną wadę, że poziom efektywności czynności intelektualnych uwarunkowany jest nie tylko zdolnościami umysłowymi. Zależy on między innymi również od motywacji jednostki, od jej temperamentu, i osobowości, a więc od cech, które trudno zaliczyć do kategorii inteligencji.

Czy zatem testy IQ naprawdę mierzą poziom inteligencji…?

Nie do rzadkości należy stanowisko, zgodnie z którym traktuje się inteligencję jako zdolność uczenia się.

Zatem wytresowany pies zalicza się do stworzeń inteligentnych, tak jak delfin w dzikim środowisku który słynie z inteligencji poza schematem tresury.

Przeciwnicy pojęcia inteligencji, jako zdolności uczenia się, kładą nacisk na pojęcie inteligencji, jako narzędzia umożliwiającego rozumienie, rozumowanie, wnioskowanie, zdolność rozwiązywania problemów, wykrywanie. Osoby utożsamiające inteligencję z rozwiązywaniem problemów koncentrują się więc na procesach umysłowych, a nie na trwałych właściwościach intelektualnych człowieka.

Stąd też mówią o zachowaniu inteligentnym niżeli o inteligencji. Ten punkt widzenia, reprezentowany m.in. przez jednego z najwybitniejszych psychologów J.Piageta.

Strelan twierdzi, że inteligencja, uzewnętrznia się w inteligentnym zachowaniu. Nie jest ona zdeterminowana wyłącznie przez genotyp.

Podobnie jak nie jest wytworem tylko środowiska.

Inteligencja jest wynikiem interakcji między tymi czynnikami.

Testy IQ….

według Tiepłewa, nie mierzą zdolności umysłowych człowieka.

Tiepłow wypowiadała się zdecydowanie przeciwko rozpatrywaniu zdolności w kategoriach ilościowych. Nie tyle ważne jest to, że ludzie różnią się poziomem zdolności, ile to, że posiadają różne zdolności. Dlatego też jednym z podstawowych zadań psychologii jest wypracowanie takich metod, które pozwolą przede wszystkim na ujawnienie wszystkich posiadanych zdolności przez człowieka.

Rangowanie osób według poziomu zdolności, jak to czynią testy IQ, autor uważa za nieistotne. Istnieje nieograniczona liczba możliwości efektywnego działania oraz sposobów rozwiązywania problemów, dlatego też charakterystyka granic sprawności umysłowych człowieka w kategoriach ilościowych, tak jak wyraża iloraz inteligencji, jest jego zdaniem bez sensu.

Dlatego niektórzy, ci co mają wysokie wyniki w testach IQ mogą reagować w ten sposób